حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سِنَانُ بْنُ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيُّ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَ أَنَّهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ نَجْدٍ، فَلَمَّا قَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَفَلَ مَعَهُ، فَأَدْرَكَتْهُمُ الْقَائِلَةُ فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ، فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَفَرَّقَ النَّاسُ يَسْتَظِلُّونَ بِالشَّجَرِ، فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ سَمُرَةٍ وَعَلَّقَ بِهَا سَيْفَهُ وَنِمْنَا نَوْمَةً، فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُونَا وَإِذَا عِنْدَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ " إِنَّ هَذَا اخْتَرَطَ عَلَىَّ سَيْفِي وَأَنَا نَائِمٌ، فَاسْتَيْقَظْتُ وَهْوَ فِي يَدِهِ صَلْتًا ". فَقَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي فَقُلْتُ " اللَّهُ ". ثَلاَثًا وَلَمْ يُعَاقِبْهُ وَجَلَسَ.
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Синон ибн Абу Синон Дувалий ва Абу Салама ибн Абдураҳмон менга айтдилар: Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумо хабар бердики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Нажд томон ғазот қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтаётганида, у ҳам у билан қайтди. Уларни тушлик вақти тиканли дарахтлари кўп бир водийда (уйқу) тутди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (отдан) тушди, одамлар дарахтлар соясида (дам олгани) тарқалдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир самура (акатсия) дарахти тагига тушди ва унга қиличини осиб қўйди. Биз бир уйқу ухладик, бирдан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни чақирди, унинг олдида бир аъробий бор эди. У: «Бу (аъробий) мен ухлаб ётганимда қиличимни (қиниидан) суғуриб олди, мен уйғонсам, у қўлида яланғоч (қилич) бор эди. У: ‹Мендан сени ким ҳимоя қилади?›, деди. Мен: ‹Аллаҳ›, дедим — уч марта», деди. У (Набий) уни жазоламади ва ўтирди.