حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ، أَنَّ عَامِرًا، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قُلْتُ لِعَلِيٍّ ـ رضى الله عنه هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ مِنَ الْوَحْىِ إِلاَّ مَا فِي كِتَابِ اللَّهِ قَالَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ مَا أَعْلَمُهُ إِلاَّ فَهْمًا يُعْطِيهِ اللَّهُ رَجُلاً فِي الْقُرْآنِ، وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ. قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ الْعَقْلُ وَفَكَاكُ الأَسِيرِ، وَأَنْ لاَ يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ.
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Зуҳайр бизга айтди, Мутарриф бизга айтди, Омир уларга айтди, Абу Жуҳайфа розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен Али розияллаҳу анҳуга: «Сизларда Аллаҳнинг Китобида бўлганидан бошқа бирор ваҳй борми?», дедим. У: «Донни ёрган ва жонни яратган Зотга қасамки, мен буни (ваҳйни) билмайман, фақат Аллаҳ бир кишига Қуръан (тушуниш) идрокини бериши ва мана шу саҳифада бўлган (нарса) бундан мустасно», деди. Мен: «Саҳифада нима бор?», дедим. У: «Дият (қон ҳақи), асирни озод қилиш ва мусулмонни кофир эвазига ўлдирмаслик (бор)», деди.