حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ قُلْتُ لِعَلِيٍّ هَلْ عِنْدَكُمْ كِتَابٌ قَالَ لاَ، إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ، أَوْ فَهْمٌ أُعْطِيَهُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ، أَوْ مَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ. قَالَ قُلْتُ فَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ قَالَ الْعَقْلُ، وَفَكَاكُ الأَسِيرِ، وَلاَ يُقْتَلُ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ.
Бизга Муҳаммад ибн Салом ривоят қилди, у деди: бизга Вакиъ, Суфёндан, у Мутаррифдан, у аш-Шаъбийдан, у Абу Жуҳайфадан хабар берди, у деди: Мен Алига: «Сизда (ёзма) бирор китоб борми?» дедим. У: «Йўқ, фақат Аллаҳнинг Китоби, ёки бир мусулмон кишига берилган фаҳм, ёки мана шу саҳифадаги (нарсалар бор),» деди. Мен: «Бу саҳифада нима бор?» дедим. У: «Дият (хун пули), асирни озод қилиш (ҳақи) ва мусулмон кофир (эвазига) ўлдирилмаслиги (ҳақида),» деди.