حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَسَهْلُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَاهُ رِعْلٌ وَذَكْوَانُ وَعُصَيَّةُ وَبَنُو لِحْيَانَ، فَزَعَمُوا أَنَّهُمْ قَدْ أَسْلَمُوا، وَاسْتَمَدُّوهُ عَلَى قَوْمِهِمْ، فَأَمَدَّهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعِينَ مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نُسَمِّيهِمُ الْقُرَّاءَ، يَحْطِبُونَ بِالنَّهَارِ وَيُصَلُّونَ بِاللَّيْلِ، فَانْطَلَقُوا بِهِمْ حَتَّى بَلَغُوا بِئْرَ مَعُونَةَ غَدَرُوا بِهِمْ وَقَتَلُوهُمْ، فَقَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لِحْيَانَ. قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنَا أَنَسٌ أَنَّهُمْ قَرَءُوا بِهِمْ قُرْآنًا أَلاَ بَلِّغُوا عَنَّا قَوْمَنَا بِأَنَّا قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا. ثُمَّ رُفِعَ ذَلِكَ بَعْدُ.
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди, Ибн Абу Адий ва Саҳл ибн Юсуф бизга айтди, Саъиддан, Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига Риъл, Заквон, Усайя ва Бану Лиҳён (қабилалари) келди. Улар мусулмон бўлганликларини даъво қилдилар ва ўз қавмларига қарши ундан ёрдам сўрадилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга ансорлардан етмиш киши билан ёрдам берди. Анас деди: Биз уларни «қорилар» (Қуръан ўқувчилар) деб атар эдик; улар кундузи (чўл)дан ўтин териб, кечаси намоз ўқир эдилар. Улар уларни (қориларни) олиб кетдилар, токи Биър Мауна (қудуғига) етганларида, уларга хиёнат қилиб, уларни ўлдирдилар. Шунда у (Набий) бир ой қунут қилиб, Риъл, Заквон ва Бану Лиҳёнга қарши дуо қилди. Қатода деди: Анас бизга айтдики, улар (шаҳидлар) ҳақида бир Қуръан (оят) ўқирдилар: «Қавмимизга биздан етказинглар: биз Раббимизга йўлиқдик, У биздан рози бўлди ва бизни рози қилди». Сўнг бу (оят) кейин (тиловатдан) кўтарилди (мансух бўлди).