حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اعْتَكَفَ مَعَهُ بَعْضُ نِسَائِهِ وَهْىَ مُسْتَحَاضَةٌ تَرَى الدَّمَ، فَرُبَّمَا وَضَعَتِ الطَّسْتَ تَحْتَهَا مِنَ الدَّمِ. وَزَعَمَ أَنَّ عَائِشَةَ رَأَتْ مَاءَ الْعُصْفُرِ فَقَالَتْ كَأَنَّ هَذَا شَىْءٌ كَانَتْ فُلاَنَةُ تَجِدُهُ.
Бизга Ишоқ ривоят қилди, у деди: бизга Холид ибн Абдуллаҳ, Холиддан, у Икримадан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга хотинларидан бири иътикоф қилди — у истиҳоза (касаллик қони) кўрадиган, қон кўрадиган (эди); баъзан қон (оқиши) сабабли остига тоғорачани қўярди. (Ривоятчи) гумон қилдики, Оиша заъфарон сувини кўриб: «Гўё бу фалон аёл топадиган (кўрадиган) нарсадек,» деди.