2037-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Эътикоф китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اعْتَكَفَتْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ مِنْ أَزْوَاجِهِ مُسْتَحَاضَةٌ، فَكَانَتْ تَرَى الْحُمْرَةَ وَالصُّفْرَةَ، فَرُبَّمَا وَضَعْنَا الطَّسْتَ تَحْتَهَا وَهْىَ تُصَلِّي.
Қутайба бизга айтди: Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Холиддан, у Икримадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан завжаларидан бир аёл — истиҳозали (қони тўхтамаган) — эътикоф қилди, у қизилник ва сариқник кўрар эди. Баъзан биз унинг тагига тоғора (тагона) қўяр эдик, у (эса) намоз ўқир эди.