وَرَوَى عِيسَى، عَنْ رَقَبَةَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَامَ فِينَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَقَامًا، فَأَخْبَرَنَا عَنْ بَدْءِ الْخَلْقِ حَتَّى دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ مَنَازِلَهُمْ، وَأَهْلُ النَّارِ مَنَازِلَهُمْ، حَفِظَ ذَلِكَ مَنْ حَفِظَهُ، وَنَسِيَهُ مَنْ نَسِيَهُ.
Исо Рақабадан ривоят қилди, Қайс ибн Муслимдан, Ториқ ибн Шиҳобдан, у деди: Умар розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда бир мақомда (узоқ) туриб, бизга хилқатнинг бошланишидан хабар берди, токи жаннат аҳли ўз манзилларига, дўзах аҳли ўз манзилларига киргунигача (гапирди). Буни ёдлаган ёдлади, унутган унутди.