حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَالأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ كَانَ عَلَى كُلِّ باب مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ الْمَلاَئِكَةُ، يَكْتُبُونَ الأَوَّلَ فَالأَوَّلَ، فَإِذَا جَلَسَ الإِمَامُ طَوَوُا الصُّحُفَ وَجَاءُوا يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ ".
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, Ибн Шиҳоб бизга айтди, Абу Саламадан ва Ағаррдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Жума куни бўлганида, масжид эшикларидан ҳар бир эшик устида малоикалар бўлиб, аввал келганни аввал (деб навбати билан) ёзадилар. Имом (минбарга) ўтирганда, саҳифаларни ёпадилар ва зикр (хутба)ни эшитгани келадилар».