حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُقْتَلُ نَفْسٌ ظُلْمًا إِلاَّ كَانَ عَلَى ابْنِ آدَمَ الأَوَّلِ كِفْلٌ مِنْ دَمِهَا، لأَنَّهُ أَوَّلُ مَنْ سَنَّ الْقَتْلَ ".
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди, отам бизга айтди, Аъмаш бизга айтди, у деди: Абдуллаҳ ибн Мурра менга айтди, Масруқдан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Бир жон зулм билан ўлдирилса, Одамнинг биринчи ўғлига унинг қонидан бир ҳисса (улуш, гуноҳ) бўлади, чунки у ўлдиришни (биринчи бўлиб) суннат (одат) қилган кишидир».