حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْبَيْتَ فَوَجَدَ فِيهِ صُورَةَ إِبْرَاهِيمَ وَصُورَةَ مَرْيَمَ فَقَالَ " أَمَا لَهُمْ، فَقَدْ سَمِعُوا أَنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ، هَذَا إِبْرَاهِيمُ مُصَوَّرٌ فَمَا لَهُ يَسْتَقْسِمُ ".
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди, у деди: Ибн Ваҳб менга айтди, у деди: Амр менга хабар берди, Букайр унга Курайбдан — Ибн Аббоснинг озод қилган қули — Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан айтди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Байт (Каъба)га кирди ва унда Иброҳимнинг сурати ва Марямнинг суратини топди. У: «Уларга нима бўлди?! Улар малоикалар ичида сурат бўлган уйга кирмайди деб эшитганлар-ку. Мана Иброҳим — сурат қилинган; унга нима бўлдики, фол очиб турибди (расмида азломлар билан)?!», деди.