حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَرَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم {فَهَلْ مِنْ مُدَّكِر }.
Маҳмуд бизга айтди, Абу Аҳмад бизга айтди, Суфён бизга айтди, Абу Исъҳоқдан, Асваддан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Фаҳал мин муддакир (Эслатма олувчи борми?)› (оятини) ўқиди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Фаҳал мин муддакир (Эслатма олувчи борми?)› (оятини) ўқиганини эшитдим.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам «Фаҳал мин муддакир» (эслатувчи (панд олувчи) борми?) деб ўқирдилар.
Абдуллаҳ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди)ки: У бу ҳарфни: ‹Фа-ҳал мин муддакир› деб ўқир эди.
Суфёндан, Абу Исъҳоқдан, Асвад ибн Язиддан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Фаҳал мин муддакир (Эслатма олувчи борми?)› (оятини) омманинг (одатий) қироати каби ўқиди.
У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни минбарда ‹Ва нодав я Малик (‹Эй Молик!› деб нидо қиладилар)› (оятини) ўқиганини эшитди.
Ўқи, Нима ўқийман, эй Расулуллаҳ? ‹Қул аъузу бираббил-фалақ, мин шарри мо халақ›ни ўқи, Эҳтимол, сен унга (бу сурага) эътиборсизлик қилгандирсан,