حَدَّثَنِي يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا خُوزًا وَكَرْمَانَ مِنَ الأَعَاجِمِ، حُمْرَ الْوُجُوهِ، فُطْسَ الأُنُوفِ، صِغَارَ الأَعْيُنِ، وُجُوهُهُمُ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ، نِعَالُهُمُ الشَّعَرُ ". تَابَعَهُ غَيْرُهُ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ.
Яҳё менга айтди, Абдураззоқ бизга айтди, Маъмардан, Ҳаммомдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Қиёмат қоим бўлмайди, токи сизлар Хуз ва Кармонликлар билан — Ажамдан (араб бўлмаган), юзлари қизил, бурунлари япалоқ, кўзлари кичик, юзлари ёпиштирилган қалқондек, оёқ кийимлари (жундан) сочдан бўлган (қавм) билан — урушмагунингизга қадар». Унга (Маъмардан) бошқаси ҳам Абдураззоқдан (ривоятда) мутобаъат қилди (эргашди).