3653-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Саҳобалар китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ تَحْتَ قَدَمَيْهِ لأَبْصَرَنَا. فَقَالَ " مَا ظَنُّكَ يَا أَبَا بَكْرٍ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا ".
Муҳаммад ибн Синон бизга айтди, Ҳаммом бизга айтди, Собитдан, Анасдан, Абу Бакр розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен ғорда (Набий билан) турган пайтимда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Агар улардан бири оёқлари остига қараса, бизни кўрар эди», дедим. У: «Эй Абу Бакр, учинчиси Аллаҳ бўлган икки киши ҳақида гумонинг нима (қўрқма)?!», деди.