حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ كَانَ يَمْشِي بَيْنَ يَدَىِ الْجَنَازَةِ وَلاَ يَقُومُ لَهَا، وَيُخْبِرُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُومُونَ لَهَا، يَقُولُونَ إِذَا رَأَوْهَا كُنْتِ فِي أَهْلِكِ مَا أَنْتِ. مَرَّتَيْنِ.
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди, у деди: Ибн Ваҳб менга айтди, у деди: Амр менга хабар берди: Абдураҳмон ибнул-Қосим унга айтдики, Қосим жаноза олдида юрар ва унга (туришда) ўрнидан турмас эди ва Оишадан хабар берар эди: У деди: Жоҳилият аҳли унга (жанозага) турар эдилар ва уни кўрганларида: «Сен ўз аҳлингда қандай бўлган бўлсанг, (ҳозир ҳам) ўшадай(сан)», дер эдилар — икки марта.