حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ أَهْلَ، مَكَّةَ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرِيَهُمْ آيَةً، فَأَرَاهُمُ الْقَمَرَ شِقَّتَيْنِ، حَتَّى رَأَوْا حِرَاءً بَيْنَهُمَا.
Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб менга айтди, Бишр ибнул-Муфаззал бизга айтди, Саъид ибн Абу Аруба бизга айтди, Қатодадан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Макка аҳли Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан уларга бир оят (мўъжиза) кўрсатишни сўрашди. Шунда (Набий) уларга ойнинг иккига бўлинганини кўрсатди, ҳатто улар Ҳиро (тоғи)ни улар иккиси (икки бўлак) орасида кўрдилар.