حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ، يَقُولُ لِلْقَوْمِ لَوْ رَأَيْتُنِي مُوثِقِي عُمَرُ عَلَى الإِسْلاَمِ أَنَا وَأُخْتُهُ وَمَا أَسْلَمَ، وَلَوْ أَنَّ أُحُدًا انْقَضَّ لِمَا صَنَعْتُمْ، بِعُثْمَانَ لَكَانَ مَحْقُوقًا أَنْ يَنْقَضَّ.
Муҳаммад ибнул-Мусанна менга айтди, Яҳё бизга айтди, Исмоил бизга айтди, Қайс бизга айтди, у деди: Саъид ибн Зайдни қавмга шундай деганини эшитдим: «Агар мени — Умар мени ва опасини Ислом(га кирган)имиз учун боғлаб турган ҳолда (азоблар, ўзи ҳали Исломга кирмаган) — кўрганингизда (эдингиз)! Ва агар Уҳуд (тоғи) сизлар Усмонга қилган (иш) сабабли парчаланса (қулаб тушса), албатта у парчаланишга ҳақли (лойиқ) бўлар эди».