حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ اسْتُصْغِرْتُ أَنَا وَابْنُ، عُمَرَ.
Муслим бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Абу Исъҳоқдан, Бародан, у деди: Мен ва Ибн Умар (Бадр куни ёшимиз) кичик (деб ҳисобланиб, жангга қўйилмадик).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен ва Ибн Умар Бадр куни (ёшимиз) кичик (деб ҳисобланиб, жангга қўйилмадик). Бадр куни муҳожирлар олтмишдан ортиқ, Ансор эса икки юз қирқдан ортиқ эди.
Мен, Аммор ва Саъд Бадр кунида (ўлжани бўлишишга) шерик бўлдик. Саъд икки асир билан келди, мен ва Аммор эса ҳеч нарса билан келмадик.
(Оиша): Мен ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам битта идишдан ғусл қилар эдик.
бизга Абда Убайдуллаҳ — у ибн Умар — дан шу иснод билан (ривоят қилди) ва Ибн Нумайрнинг зиёдасини зикр қилмади.
Мен ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта идишдан — қўлларимиз унда жанобатдан (ғусл учун) алмашиб турган ҳолда — ғусл қилар эдик.
Мен ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам битта идишдан ғусл қилар эдик, ҳолбуки иккимиз жунуб эдик.