حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، حَدَّثَنَا أَبُو مِجْلَزٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ أَنَا أَوَّلُ، مَنْ يَجْثُو بَيْنَ يَدَىِ الرَّحْمَنِ لِلْخُصُومَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. وَقَالَ قَيْسُ بْنُ عُبَادٍ وَفِيهِمْ أُنْزِلَتْ {هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ} قَالَ هُمُ الَّذِينَ تَبَارَزُوا يَوْمَ بَدْرٍ حَمْزَةُ وَعَلِيٌّ وَعُبَيْدَةُ أَوْ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْحَارِثِ وَشَيْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَعُتْبَةُ وَالْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ.
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ Рақоший менга айтди, Муътамир бизга айтди, у деди: Отамни шундай деганини эшитдим: Абу Мижлаз бизга айтди, Қайс ибн Убоддан, Али ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен қиёмат куни Раҳмон олдида хусумат (даъволашиш) учун чўккалайдиган биринчи кишиман. Қайс ибн Убод: «Улар ҳақида {Мана бу икки хасм (даъволашувчи) — ўз Робби ҳақида даъволашдилар} (ояти) нозил бўлди», деди. У: «Улар — Бадр куни двожанг (яккама-якка) урушган(лар): Ҳамза, Али ва Убайда — ёки Абу Убайда ибнул-Ҳорис — ҳамда Шайба ибн Робиа, Утба ва Валид ибн Утба», деди.