حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما {الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْرًا} قَالَ هُمْ وَاللَّهِ كُفَّارُ قُرَيْشٍ. قَالَ عَمْرٌو هُمْ قُرَيْشٌ وَمُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم نِعْمَةُ اللَّهِ {وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ } قَالَ النَّارَ يَوْمَ بَدْرٍ.
Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр бизга айтди, Атодан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан — {Аллаҳнинг неъматини куфрга алмаштирган(лар)} (ҳақида): У: «Улар, Аллаҳга қасам, Қурайш кофирларидир», деди. Амр: «Улар — Қурайш, Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам эса Аллаҳнинг неъматидир; {ва ўз қавмларини ҳалокат (хароблик) диёрига туширдилар}», деди: «(Бу) — Бадр куни дўзах(дир)», деди.