حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ يَوْمُ بُعَاثَ يَوْمًا قَدَّمَهُ اللَّهُ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدِ افْتَرَقَ مَلَؤُهُمْ، وَقُتِلَتْ سَرَوَاتُهُمْ، وَجُرِّحُوا، فَقَدَّمَهُ اللَّهُ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فِي دُخُولِهِمْ فِي الإِسْلاَمِ.
Убайд ибн Исмоил менга айтди, Абу Усома бизга айтди, Ҳишомдан, отасидан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Буъос куни — Аллаҳ уни Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васаллам учун олдиндан (тақдир қилиб) қўйган бир кун эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (Мадинага) келганида, уларнинг (Авс ва Хазражнинг) котта-кичиклари (жамоаси) тарқалган, сарварлари ўлдирилган ва (кўплар) яраланган эди. Бас, Аллаҳ уни (ўша кунни) Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васаллам учун уларнинг Исломга киришлариде (сабаб қилиб) олдиндан қўйди.