4030-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه قَالَ كَانَ الرَّجُلُ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم النَّخَلاَتِ حَتَّى افْتَتَحَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرَ، فَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ.
Абдуллаҳ ибн Абул-Асвад бизга айтди, Муътамир бизга айтди, отасидан: Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитдим: Киши (баъзи) хурмоларни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга (вақф қилиб) берар эди, токи (Набий) Қурайза ва Назийрни фатҳ қилди; шундан кейин (Набий) уларга (ўша хурмоларни) қайтарар эди.