4046-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فَأَيْنَ أَنَا قَالَ " فِي الْجَنَّةِ " فَأَلْقَى تَمَرَاتٍ فِي يَدِهِ، ثُمَّ قَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амрдан: У Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумони шундай деганини эшитди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Уҳуд куни: «Айтчи, агар мен ўлдирилсам, мен қаерда (бўламан)?», деди. У: «Жаннатда», деди. Шунда у қўлидаги (бир неча) хурмони ташлади, сўнг — ўлдирилгунигача — урушди.