حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ، عَمَّنْ شَهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ ذَاتِ الرِّقَاعِ صَلَّى صَلاَةَ الْخَوْفِ أَنَّ طَائِفَةً صَفَّتْ مَعَهُ، وَطَائِفَةٌ وُجَاهَ الْعَدُوِّ، فَصَلَّى بِالَّتِي مَعَهُ رَكْعَةً، ثُمَّ ثَبَتَ قَائِمًا، وَأَتَمُّوا لأَنْفُسِهِمْ ثُمَّ انْصَرَفُوا، فَصَفُّوا وُجَاهَ الْعَدُوِّ، وَجَاءَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَصَلَّى بِهِمِ الرَّكْعَةَ الَّتِي بَقِيَتْ مِنْ صَلاَتِهِ، ثُمَّ ثَبَتَ جَالِسًا، وَأَتَمُّوا لأَنْفُسِهِمْ، ثُمَّ سَلَّمَ بِهِمْ.
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Моликдан, Язид ибн Румондан, Солиҳ ибн Хаввотдан, Зотур-Риқў куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан қатнашган ва у хавф намози ўқиган кишидан: Бир тоифа у билан саф тортди, бир тоифа эса душман рўпарасида (турди). У ўзи билан бўлганларга бир ракат ўқиди, сўнг тик турган ҳолда турди, улар ўзлари учун (қолганини) тўлиқ (ўқиб) олди, сўнг (саф олдидан) чиқди ва душман рўпарасида саф тортди; бошқа тоифа келди, у улар билан ўз намозидан қолган ракатни ўқиди, сўнг ўтирган ҳолда турди, улар ўзлари учун (қолганини) тўлиқ (ўқиб) олди, сўнг улар билан салом берди.