حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ،. أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَبْصَرَ نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا بِحَصَاةٍ، ثُمَّ نَهَى أَنْ يَبْزُقَ الرَّجُلُ بَيْنَ يَدَيْهِ أَوْ عَنْ يَمِينِهِ، وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى. وَعَنِ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ حُمَيْدًا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ نَحْوَهُ.
Бизга Али ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, бизга аз-Зуҳрий, Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Саиддан (ривоят қилди)ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжид қибласида (деворда) бир балғам кўрдилар ва уни бир тош билан ишқалаб (тозалаб) ташладилар, сўнг киши рўпарасига ёки ўнг томонига тупуришидан қайтариб: «балки чап томонига ёки чап оёғи остига (тупурсин)», (дедилар). Ва аз-Зуҳрийдан, у Ҳумайдни Абу Саиддан (ривоят қилиб) эшитди — шунга ўхшаш.