حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْحُسَيْنِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لاَ أَدْرِي أَنَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ حَمُولَةَ النَّاسِ، فَكَرِهَ أَنْ تَذْهَبَ حَمُولَتُهُمْ، أَوْ حَرَّمَهُ فِي يَوْمِ خَيْبَرَ، لَحْمَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ.
Муҳаммад ибн Абул-Ҳусайн менга айтди, Умар ибн Ҳафс бизга айтди, отам бизга айтди, у Осимдан, у Омирдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан (эшакдан) одамларнинг юк улови бўлгани учун, юк уловлари йўқолиб кетишини ёқтирмай қайтарганми, ёки Хайбар куни хонаки эшаклар гўштини ҳаром қилганми — билмайман.