4309-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُهَاجِرَ إِلَى الشَّأْمِ. قَالَ لاَ هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ، فَانْطَلِقْ فَاعْرِضْ نَفْسَكَ، فَإِنْ وَجَدْتَ شَيْئًا وَإِلاَّ رَجَعْتَ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Абу Бишрдан, у Мужоҳиддан: Мен Ибн Умар розияллаҳу анҳумога дедим: «Мен Шомга ҳижрат қилмоқчиман.» У деди: «Ҳижрат йўқ, лекин жиҳод бор. Бор, ўзингни (жиҳодга) тақдим қил, агар (имкон) топсанг (жиҳод қил), бўлмаса қайтиб келасан.»