حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ وَأُنْزِلَتْ {وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَسْوَدِ} وَلَمْ يُنْزَلْ {مِنَ الْفَجْرِ} وَكَانَ رِجَالٌ إِذَا أَرَادُوا الصَّوْمَ رَبَطَ أَحَدُهُمْ فِي رِجْلَيْهِ الْخَيْطَ الأَبْيَضَ وَالْخَيْطَ الأَسْوَدَ، وَلاَ يَزَالُ يَأْكُلُ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُ رُؤْيَتُهُمَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ بَعْدَهُ {مِنَ الْفَجْرِ} فَعَلِمُوا أَنَّمَا يَعْنِي اللَّيْلَ مِنَ النَّهَارِ.
Ибн Абу Марям бизга айтди, Абу Ғассон Муҳаммад ибн Мутарриф бизға айтди, Абу Ҳозим менга айтди, у Саҳл ибн Саъддан: У айтди: «Еб-ичинглар, то сизларга оқ ип қора ипдан ажралгунча» (ояти) нозил бўлди, лекин «минал-фажр (субҳдан)» нозил бўлмаган эди. Баъзи эркаклар рўза тутишни хоҳлаганида, бири оёғига оқ ип ва қора ипни боғлар, уларнинг кўриниши унга равшан бўлгунча еяверар эди. Шунда Аллаҳ ундан кейин «минал-фажр (субҳдан)» (сўзини) нозил қилди. Шунда улар бу (оят) кундуздан (ажралган) тунни кўзлайди деб билдилар.