حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ ـ أُرَاهُ قَالَ ـ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، {حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ} قَالَهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ، وَقَالَهَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالُوا {إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ}
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди — гумонимча деди — Абу Бакр бизга айтди, у Абу Ҳасиндан, у Абуз-Зуҳодан, у Ибн Аббосдан: «Ҳасбуналлаҳ ва ниъмал-вакийл (Бизга Аллаҳ кифоя, У нақадар яхши вакил)» — буни Иброҳим алайҳиссалом ўт ичига ташланган пайтида айтди, ва буни Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам, улар: «Одамлар сизларга қарши тўпланди, улардан қўрқинглар» деганида айтди, шунда у (сўз) уларнинг иймонини зиёда қилди ва улар: «Ҳасбуналлаҳ ва ниъмал-вакийл» дедилар.