حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ " لاَ أَحَدَ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ، وَلِذَلِكَ حَرَّمَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَلاَ شَىْءَ أَحَبُّ إِلَيْهِ الْمَدْحُ مِنَ اللَّهِ، لِذَلِكَ مَدَحَ نَفْسَهُ ". قُلْتُ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ. قُلْتُ وَرَفَعَهُ قَالَ نَعَمْ.
Ҳафс ибн Умар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Амрдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: У деди: «Аллаҳдан кўра рашкчироқ (ғайратли) ҳеч ким йўқ, шу сабабли У фаҳш (бузуқ) ишларни — ошкорасини ҳам, яширинини ҳам — ҳаром қилди. Аллаҳга мақтовдан кўра севимлироқ нарса йўқ, шу сабабли У ўзини мақтади.» Мен дедим: «Буни Абдуллаҳдан эшитдингми?» У деди: «Ҳа.» Мен дедим: «Уни марфуъ қилдингми?» У деди: «Ҳа.»