حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، يَقُولُ قُلْتُ لَهُ آنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَعَمْ وَرَفَعَهُ أَنَّهُ قَالَ " لاَ أَحَدٌ أَغْيَرَ مِنَ اللَّهِ وَلِذَلِكَ حَرَّمَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ الْمَدْحُ مِنَ اللَّهِ وَلِذَلِكَ مَدَحَ نَفْسَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва ибн Башшор ҳадис айтдилар, иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ҳадис айтди, бизга Шуъба Амр ибн Муррадан ҳадис айтди, у айтди: мен Абу Воилдан эшитдим, у айтди: мен Абдуллаҳ ибн Масъуддан эшитдим, у айтди: мен унга: «Сен буни Абдуллаҳдан эшитганмидинг?» дедим. У: «Ҳа» деди ва уни марфуъ қилди (яъни Расулуллаҳга нисбат берди), Расулуллаҳ шундай деган эдилар: «Аллаҳдан кўра ғайратлироқ (рашкчироқ) ҳеч ким йўқ, шунинг учун У фоҳиш ишларни, ошкорасини ҳам, яширинини ҳам ҳаром қилди. Ва Аллаҳдан кўра мақтовни севадиганроқ ҳеч ким йўқ, шунинг учун У Ўзини Ўзи мақтади».