حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَبَّاحٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقْرَأُ {أَلاَ إِنَّهُمْ تَثْنَوْنِي صُدُورُهُمْ} قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْهَا فَقَالَ أُنَاسٌ كَانُوا يَسْتَحْيُونَ أَنْ يَتَخَلَّوْا فَيُفْضُوا إِلَى السَّمَاءِ، وَأَنْ يُجَامِعُوا نِسَاءَهُمْ فَيُفْضُوا إِلَى السَّمَاءِ، فَنَزَلَ ذَلِكَ فِيهِمْ.
ал-Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Саббоҳ бизга айтди, Ҳажжож бизга айтди, деди: Ибн Журайж айтди: Менга Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфар хабар берди, у Ибн Аббосни «Огоҳ бўлингки, улар кўкракларини бурадилар (яширадилар)» деб ўқиганини эшитди. У айтди: Мен ундан у ҳақида сўрадим, у деди: Баъзи одамлар очиқ жойга чиқиб ҳожат қилишдан — осмонга очилиб қолишдан — ва аёллари билан жинсий аралашишдан — осмонга очилиб қолишдан — уялар эдилар. Шунда шу (оят) улар ҳақида нозил бўлди.