حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، {إِلَى رَبِّهِمِ الْوَسِيلَةَ} قَالَ كَانَ نَاسٌ مِنَ الإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَاسًا مِنَ الْجِنِّ، فَأَسْلَمَ الْجِنُّ، وَتَمَسَّكَ هَؤُلاَءِ بِدِينِهِمْ. زَادَ الأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ. {قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ}
Амр ибн Али менга айтди, Яҳё бизга айтди, Суфён бизга айтди, Сулаймон менга айтди, у Иброҳимдан, у Абу Маъмардан, у Абдуллаҳдан: «Роббига васила (яқинлик) излайдилар» — у деди: Инсонлардан баъзилари жинлардан баъзиларига ибодат қилар эдилар. Жинлар Ислом келтирдилар, булар эса ўз дийнларига ёпишиб қолдилар (жинларга сиғинишда давом этдилар). ал-Ашжаъий Суфёндан, у Аъмашдан зиёда қилди: «Айт: гумон қилганларингизни (маъбудларингизни) чақиринглар.»