حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنه ـ اسْتَأْذَنَ عَلَى عَائِشَةَ نَحْوَهُ. وَلَمْ يَذْكُرْ نِسْيًا مَنْسِيًّا.
Муҳаммад ибн ал-Мусанно бизга айтди, Абдулваҳҳоб ибн Абдулмажид бизга айтди, Ибн Авн бизга айтди, у ал-Қосимдан: Ибн Аббос розияллаҳу анҳу Оишанинг олдига киришга изн сўради — шунга ўхшаш. Лекин «унутилган, эсдан чиқган» (сўзини) зикр қилмади.