4841-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ صُهْبَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ، إِنِّي مِمَّنْ شَهِدَ الشَّجَرَةَ، نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْخَذْفِ.
Али ибн Абдуллаҳ, Шабабадан, у Шуъбадан, у Қатодадан: Уқба ибн Суҳбонни эшитдим, у Абдуллаҳ ибн Муғаффал Музанийдан: Мен дарахт (остида байъат қилган)ларни гувоҳ бўлганларданман; Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хазф (кичик тош отиш)дан қайтарган.