حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ.
Қутайба ибн Саид, Суфёндан, у Амрдан, у Жобирдан ривоят қилади: Биз Ҳудайбия куни бир минг тўрт юз (киши) эдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
иккаласи Ҳусайндан, у Солим ибн Абулжаъддан, у Жобирдан ривоят қилиб айтди: агар биз бир юз минг бўлганимизда ҳам, бизга етарли эди. Биз бир минг беш юз киши эдик.
Менга етиб келдики, Жобир ибн Абдуллаҳ «Улар ўн тўрт юз эди Жобир менга айтдики, Ҳудайбия куни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилганлар ўн беш юз эдилар.
бизга Шуъба Абул-Анбасдан, у Абуш-Шаъсодан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бадр куни жоҳилият аҳлининг фидясини (ҳар бирига) тўрт юз (дирҳам) қилиб белгилади.
Ҳудайбия куни биз бир минг тўрт юз киши эдик, биз унга байъат бердик, Умар эса дарахт остида унинг қўлидан ушлаб турарди, у (дарахт) самура (яъни аччиқ тиканли дарахт) эди. У деди: биз унга қочмаслик учун…
мен Жобир ибн Абдуллаҳдан дарахт аҳли (яъни дарахт остида байъат берганлар) ҳақида сўрадим. У деди: агар биз бир юз минг бўлганимизда ҳам, бизга етарли эди. Биз бир минг беш юз киши эдик.
Бизга Муҳаммад ибн Довуд ибн Суфён ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан шу маънода хабар берди.