4813-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، ح وَحَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ الْهَيْثَمِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي الطَّحَّانَ - كِلاَهُمَا يَقُولُ عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا كُنَّا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةً .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва ибн Нумайр ривоят қилди, иккаласи деди: бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Рифоа ибн ал-Ҳайсам ривоят қилди, бизга Холид - яъни ат-Таҳҳон - ривоят қилди, иккаласи Ҳусайндан, у Солим ибн Абулжаъддан, у Жобирдан ривоят қилиб айтди: агар биз бир юз минг бўлганимизда ҳам, бизга етарли эди. Биз бир минг беш юз киши эдик.