باب اسْتِحْبَابِ مُبَايَعَةِ الإِمَامِ الْجَيْشَ عِنْدَ إِرَادَةِ الْقِتَالِ وَبَيَانِ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ . وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَلاَ نَفِرَّ . وَلَمْ نُبَايِعْهُ عَلَى الْمَوْتِ
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ибн Саъд ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди, бизга ал-Лайс Абуззубайрдан, у Жобирдан хабар берди, у деди: Ҳудайбия куни биз бир минг тўрт юз киши эдик, биз унга байъат бердик, Умар эса дарахт остида унинг қўлидан ушлаб турарди, у (дарахт) самура (яъни аччиқ тиканли дарахт) эди. У деди: биз унга қочмаслик учун байъат бердик, ўлимга байъат бермадик.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَمْ نُبَايِعْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَوْتِ إِنَّمَا بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نَفِرَّ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга ибн Уяйна ривоят қилди, (ҳ) ва бизга ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Суфён Абуззубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўлимга байъат бермадик, фақат қочмаслик учунгина байъат бердик.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، سَمِعَ جَابِرًا، يُسْأَلُ كَمْ كَانُوا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ قَالَ كُنَّا أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ فَبَايَعْنَاهُ غَيْرَ جَدِّ ابْنِ قَيْسٍ الأَنْصَارِيِّ اخْتَبَأَ تَحْتَ بَطْنِ بَعِيرِهِ
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ҳам ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Журайждан ривоят қилди, менга Абуззубайр хабар бердики, у Жобирдан: «Ҳудайбия куни улар неча киши эдингиз?» деб сўралганини эшитди. У деди: биз тўрт юз ўн тўрт - яъни бир минг тўрт юз - киши эдик, биз унга байъат бердик, Умар эса дарахт остида унинг қўлидан ушлаб турарди, у (дарахт) самура эди. Биз унга байъат бердик, фақат Ибн Қайси ал-Ансорийнинг бобосидан бошқа - у туясининг қорни остига яшириниб олди.
وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ الأَعْوَرُ، مَوْلَى سُلَيْمَانَ بْنِ مُجَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يُسْأَلُ هَلْ بَايَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَقَالَ لاَ وَلَكِنْ صَلَّى بِهَا وَلَمْ يُبَايِعْ عِنْدَ شَجَرَةٍ إِلاَّ الشَّجَرَةَ الَّتِي بِالْحُدَيْبِيَةِ . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى بِئْرِ الْحُدَيْبِيَةِ .
Менга Иброҳим ибн Динор ҳам ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Мужолиднинг мавлоси Ҳажжож ибн Муҳаммад ал-Аъвар ривоят қилиб, деди: Ибн Журайж деди: менга Абуззубайр хабар бердики, у Жобирдан: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Зулҳулайфада байъат олдими?» деб сўралганини эшитди. У деди: йўқ, лекин у ерда намоз ўқиди, бирор дарахт остида байъат олмади, фақат Ҳудайбиядаги дарахт остида олгандан бошқа. Ибн Журайж деди: менга Абуззубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деганини эшитди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия қудуғи устида дуо қилди.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَأَحْمَدُ، بْنُ عَبْدَةَ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ قَالَ سَعِيدٌ وَإِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَنْتُمُ الْيَوْمَ خَيْرُ أَهْلِ الأَرْضِ " . وَقَالَ جَابِرٌ لَوْ كُنْتُ أُبْصِرُ لأَرَيْتُكُمْ مَوْضِعَ الشَّجَرَةِ
Бизга Саид ибн Амр ал-Ашъасий, Сувайд ибн Саид, Исъҳоқ ибн Иброҳим ва Аҳмад ибн Абда ривоят қилди - матн Саидники - Саид ва Исъҳоқ «хабар берди» дедилар, қолган иккиси эса «ривоят қилди» дедилар, бизга Суфён Амрдан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Ҳудайбия куни биз бир минг тўрт юз киши эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга деди: «Бугун сизлар ер юзи аҳлининг энг яхшисисиз». Жобир деди: агар кўрар бўлганимда, сизларга дарахтнинг ўрнини кўрсатган бўлардим.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَصْحَابِ، الشَّجَرَةِ فَقَالَ لَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةٍ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор ривоят қилди, иккаласи деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Амр ибн Муррадан, у Солим ибн Абулжаъддан ривоят қилди, у деди: мен Жобир ибн Абдуллаҳдан дарахт аҳли (яъни дарахт остида байъат берганлар) ҳақида сўрадим. У деди: агар биз бир юз минг бўлганимизда ҳам, бизга етарли эди. Биз бир минг беш юз киши эдик.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، ح وَحَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ الْهَيْثَمِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي الطَّحَّانَ - كِلاَهُمَا يَقُولُ عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا كُنَّا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةً .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва ибн Нумайр ривоят қилди, иккаласи деди: бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Рифоа ибн ал-Ҳайсам ривоят қилди, бизга Холид - яъни ат-Таҳҳон - ривоят қилди, иккаласи Ҳусайндан, у Солим ибн Абулжаъддан, у Жобирдан ривоят қилиб айтди: агар биз бир юз минг бўлганимизда ҳам, бизга етарли эди. Биз бир минг беш юз киши эдик.
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ أَبِي الْجَعْدِ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ يَوْمَئِذٍ قَالَ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, Исъҳоқ «хабар берди» деди, Усмон эса «ривоят қилди» деди, бизга Жарир ал-Аъмашдан ривоят қилди, менга Солим ибн Абулжаъд ривоят қилди, у деди: мен Жобирга: «Ўша куни неча киши эдингиз?» дедим. У: «Бир минг тўрт юз» деди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ مُرَّةَ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى، قَالَ كَانَ أَصْحَابُ الشَّجَرَةِ أَلْفًا وَثَلاَثَمِائَةٍ وَكَانَتْ أَسْلَمُ ثُمُنَ الْمُهَاجِرِينَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Амрдан - яъни ибн Муррадан - ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Абу Авфо ривоят қилиб айтди: дарахт аҳли бир минг уч юз киши эди, Аслам (қабиласи) эса муҳожирларнинг саккиздан бири эди.
وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Бизга ибн ал-Мусанно ҳам ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, (ҳ) ва бизга уни Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга ан-Назр ибн Шумайл хабар берди, иккаласи Шуъбадан мана шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ الأَعْرَجِ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ الشَّجَرَةِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُبَايِعُ النَّاسَ وَأَنَا رَافِعٌ غُصْنًا مِنْ أَغْصَانِهَا عَنْ رَأْسِهِ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً قَالَ لَمْ نُبَايِعْهُ عَلَى الْمَوْتِ وَلَكِنْ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نَفِرَّ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ҳам ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурай хабар берди, у Холиддан, у ал-Ҳакам ибн Абдуллаҳ ибн ал-Аъраждан, у Маъқил ибн Ясордан ривоят қилди, у деди: мен ўзимни дарахт куни шундай кўрдимки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам одамлардан байъат олар, мен эса унинг бошидан дарахтнинг бир шохини кўтариб турардим. Биз бир минг тўрт юз киши эдик. У деди: биз унга ўлимга байъат бермадик, лекин унга қочмаслик учун байъат бердик.
وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ
Бизга уни Яҳё ибн Яҳё ҳам ривоят қилди, бизга Холид ибн Абдуллаҳ Юнусдан мана шу иснод билан хабар берди.
وَحَدَّثَنَاهُ حَامِدُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ طَارِقٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ كَانَ أَبِي مِمَّنْ بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الشَّجَرَةِ . قَالَ فَانْطَلَقْنَا فِي قَابِلٍ حَاجِّينَ فَخَفِيَ عَلَيْنَا مَكَانُهَا فَإِنْ كَانَتْ تَبَيَّنَتْ لَكُمْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ . وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، قَالَ وَقَرَأْتُهُ عَلَى نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ طَارِقِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الشَّجَرَةِ قَالَ فَنَسُوهَا مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ
Бизга уни Ҳомид ибн Умар ҳам ривоят қилди, бизга Абу Авона Ториқдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан ривоят қилди, у деди: отам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга дарахт остида байъат берганлардан эди. У деди: кейинги йили биз ҳажга бордик, лекин ўша (дарахт)нинг жойи бизга махфий қолди (яъни топа олмадик). Агар у сизларга аён бўлган бўлса, сизлар билгувчироқсиз. Менга буни Муҳаммад ибн Рофиъ ҳам ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад ривоят қилди, у деди: мен буни Наср ибн Алига, Абу Аҳмаддан ўқиб бердим, бизга Суфён Ториқ ибн Абдурраҳмондан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у отасидан ривоят қилдики, улар дарахт йилида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида бўлишган. У деди: кейинги йили улар уни (дарахтнинг жойини) унутиб қўйишди.
وَحَدَّثَنَاهُ حَامِدُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ طَارِقٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ كَانَ أَبِي مِمَّنْ بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الشَّجَرَةِ . قَالَ فَانْطَلَقْنَا فِي قَابِلٍ حَاجِّينَ فَخَفِيَ عَلَيْنَا مَكَانُهَا فَإِنْ كَانَتْ تَبَيَّنَتْ لَكُمْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ . وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، قَالَ وَقَرَأْتُهُ عَلَى نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ طَارِقِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الشَّجَرَةِ قَالَ فَنَسُوهَا مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ
Бизга уни Ҳомид ибн Умар ҳам ривоят қилди, бизга Абу Авона Ториқдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан ривоят қилди, у деди: отам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга дарахт остида байъат берганлардан эди. У деди: кейинги йили биз ҳажга бордик, лекин ўша (дарахт)нинг жойи бизга махфий қолди. Агар у сизларга аён бўлган бўлса, сизлар билгувчироқсиз. Менга буни Муҳаммад ибн Рофиъ ҳам ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад ривоят қилди, у деди: мен буни Наср ибн Алига, Абу Аҳмаддан ўқиб бердим, бизга Суфён Ториқ ибн Абдурраҳмондан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у отасидан ривоят қилдики, улар дарахт йилида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида бўлишган. У деди: кейинги йили улар уни унутиб қўйишди.
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ الشَّجَرَةَ ثُمَّ أَتَيْتُهَا بَعْدُ فَلَمْ أَعْرِفْهَا
Менга Ҳажжож ибн аш-Шоир ва Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, иккаласи деди: бизга Шабаба ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: мен дарахтни кўрган эдим, кейин унинг олдига бордим, лекин уни танимадим.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي، عُبَيْدٍ مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ قَالَ قُلْتُ لِسَلَمَةَ عَلَى أَىِّ شَىْءٍ بَايَعْتُمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ قَالَ عَلَى الْمَوْتِ .
Бизга Қутайба ибн Саид ҳам ривоят қилди, бизга Ҳотим - яъни ибн Исмоил - Салама ибн ал-Акваънинг мавлоси Язид ибн Абу Убайддан ривоят қилди, у деди: мен Саламага: «Ҳудайбия куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга нима устига байъат бердингиз?» дедим. У: «Ўлим устига» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ سَلَمَةَ، بِمِثْلِهِ .
Бизга уни Исъҳоқ ибн Иброҳим ҳам ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Масъада ривоят қилди, бизга Язид Саламадан шунга ўхшаш ривоят қилди.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ، يَحْيَى عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ أَتَاهُ آتٍ فَقَالَ هَذَاكَ ابْنُ حَنْظَلَةَ يُبَايِعُ النَّاسَ فَقَالَ عَلَى مَاذَا قَالَ عَلَى الْمَوْتِ قَالَ لاَ أُبَايِعُ عَلَى هَذَا أَحَدًا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Исъҳоқ ибн Иброҳим ҳам ривоят қилди, бизга ал-Махзумий хабар берди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, бизга Амр ибн Яҳё Аббод ибн Тамимдан, у Абдуллаҳ ибн Зайддан ривоят қилди, у деди: унинг олдига бир киши келиб: «Мана шу ибн Ҳанзала одамлардан байъат олмоқда» деди. У: «Нима устига?» деди. У: «Ўлим устига» деди. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан кейин ҳеч кимга бунинг устига байъат бермайман» деди.