حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ فِي الْجَنَّةِ خَيْمَةً مِنْ لُؤْلُؤَةٍ مُجَوَّفَةٍ، عَرْضُهَا سِتُّونَ مِيلاً، فِي كُلِّ زَاوِيَةٍ مِنْهَا أَهْلٌ، مَا يَرَوْنَ الآخَرِينَ يَطُوفُ عَلَيْهِمُ الْمُؤْمِنُونَ ". " وَجَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ، آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا، وَجَنَّتَانِ مِنْ كَذَا آنِيَتُهُمَا، وَمَا فِيهِمَا، وَمَا بَيْنَ الْقَوْمِ وَبَيْنَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَى رَبِّهِمْ إِلاَّ رِدَاءُ الْكِبْرِ عَلَى وَجْهِهِ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ ".
Муҳаммад ибнул Мусанно, Абдулазиз ибн Абдуссамаддан, у Абу Имрон Жавнийдан, у Абу Бакр ибн Абдуллаҳ ибн Қайсдан, у отасидан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта жаннатда ичи ковак (ягона) марвариддан (ясалган) чодир бор, унинг кенглиги олтмиш мил; унинг ҳар бир бурчагида (мўмин учун) аҳл-оила бор, улар бошқаларни кўрмайдилар. Мўминлар уларни айланиб (зиёрат қилиб) туради» дедилар. «Ва икки жаннат бор — кумушдан, уларнинг идишлари ҳам, ичидаги нарсалари ҳам (кумушдан); ва икки жаннат бор — бунақа (олтиндан), уларнинг идишлари ҳам, ичидаги нарсалари ҳам; қавм билан Роббиларига назар солишлари орасидаги тўсиқ фақат Унинг юзидаги кибр (улуғлик) ридосидир — Адн жаннатида».