حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْتَحِنُ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ بِهَذِهِ الآيَةِ، بِقَوْلِ اللَّهِ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ} إِلَى قَوْلِهِ {غَفُورٌ رَحِيمٌ}. قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَنْ أَقَرَّ بِهَذَا الشَّرْطِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ بَايَعْتُكِ ". كَلاَمًا وَلاَ وَاللَّهِ مَا مَسَّتْ يَدُهُ يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ فِي الْمُبَايَعَةِ، مَا يُبَايِعُهُنَّ إِلاَّ بِقَوْلِهِ " قَدْ بَايَعْتُكِ عَلَى ذَلِكَ ". تَابَعَهُ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ.
Ишоқ, Яъқуб ибн Иброҳимдан, у Ибн Шиҳобнинг жиянидан, у амакисидан: Менга Урва хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша (розияллаҳу анҳо) унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларига ҳижрат қилиб келган мўмина аёлларни мана бу оят билан — Аллаҳнинг «Эй Набий, мўмина аёллар сенга байъат қилгани келганларида...» дан то «Мағфират қилувчи, меҳрибондир» деган сўзи билан имтиҳон қилардилар. Урва: Оиша айтди: Мўмина аёллардан ким бу шартни иқрор қилса, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Мен сенга байъат қилдим» дердилар — (фақат) сўз билан. Йўқ, Аллаҳга қасам, у кишининг қўли байъатда ҳеч қачон (бегона) аёлнинг қўлига тегмаган, уларга фақат: «Мен сени шу (шарт) устида байъат қилдим» деган сўзлари билан байъат қилардилар, деди. Буни Юнус, Маъмар ва Абдураҳмон ибн Ишоқ Зуҳрийдан (ривоят қилиб) мутобаъа қилдилар. Ишоқ ибн Рошид Зуҳрийдан, у Урва ва Амрадан (ривоят қилди).