حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ أُنْبِئْتُ أَنَّ جِبْرِيلَ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أُمُّ سَلَمَةَ فَجَعَلَ يَتَحَدَّثُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأُمِّ سَلَمَةَ " مَنْ هَذَا ". أَوْ كَمَا قَالَ قَالَتْ هَذَا دِحْيَةُ. فَلَمَّا قَامَ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا حَسِبْتُهُ إِلاَّ إِيَّاهُ حَتَّى سَمِعْتُ خُطْبَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُخْبِرُ خَبَرَ جِبْرِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ، قَالَ أَبِي قُلْتُ لأَبِي عُثْمَانَ مِمَّنْ سَمِعْتَ هَذَا. قَالَ مِنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ.
Мусо ибн Исмоил, Муътамирдан: Отамни эшитдим, у Абу Усмондан ривоят қилади: Менга хабар қилинишича, Жибрил Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди, у кишининг ёнида Умму Салама бор эди. (Жибрил Диҳя суратида) гаплаша бошлади. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Саламага: «Бу ким?» дедилар — ёки шунга ўхшаш айтдилар. У: Бу Диҳя, деди. (Жибрил) туриб кетганда (Умму Салама): Аллаҳга қасам, мен уни фақат ўша (Диҳя) деб ўйлагандим, то Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хутбасини — Жибрил хабарини хабар қилаётганини — эшитгунимча, деди — ёки шунга ўхшаш айтди. (Муътамирнинг) отаси: Мен Абу Усмонга: Буни кимдан эшитдинг? дедим. У: Усома ибн Зайддан, деди.