حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّرْسِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، قَالَ أُنْبِئْتُ أَنَّ جِبْرِيلَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أُمُّ سَلَمَةَ، فَجَعَلَ يُحَدِّثُ ثُمَّ قَامَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأُمِّ سَلَمَةَ " مَنْ هَذَا ". أَوْ كَمَا قَالَ. قَالَ قَالَتْ هَذَا دِحْيَةُ. قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ ايْمُ اللَّهِ مَا حَسِبْتُهُ إِلاَّ إِيَّاهُ حَتَّى سَمِعْتُ خُطْبَةَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخْبِرُ جِبْرِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ. قَالَ فَقُلْتُ لأَبِي عُثْمَانَ مِمَّنْ سَمِعْتَ هَذَا قَالَ مِنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ.
Аббос ибнул-Валид Нарсий менга айтди, Муътамир бизга айтди, у деди: Отамни эшитдим, Абу Усмон бизга айтди, у деди: Менга хабар берилдики, Жибрил алайҳиссалом Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнин олдига келди, унинг ёнида Умму Салама бор эди. (Жибрил) гаплаша бошлади, сўнг турди (кетди). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Саламага: «Бу ким (эди)?», деди — ёки шунга ўхшаш (айтди). (Абу Усмон) деди: У (Умму Салама): «Бу Диҳя (эди)», деди. Умму Салама: «Аллаҳга қасам, мен уни фақат ўша (Диҳя) деб ўйлаган эдим, токи Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламнин хутбасини — у Жибрил ҳақида хабар бераётганини — эшитдим», деди — ёки шунга ўхшаш (айтди). (Муътамир) деди: Мен Абу Усмонга: «Буни кимдан эшитдинг?», дедим. У: «Усома ибн Зайддан», деди.