حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رَأَيْتُ النَّاسَ مُجْتَمِعِينَ فِي صَعِيدٍ، فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ فَنَزَعَ ذَنُوبًا أَوْ ذَنُوبَيْنِ، وَفِي بَعْضِ نَزْعِهِ ضَعْفٌ، وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ، ثُمَّ أَخَذَهَا عُمَرُ، فَاسْتَحَالَتْ بِيَدِهِ غَرْبًا، فَلَمْ أَرَ عَبْقَرِيًّا فِي النَّاسِ يَفْرِي فَرِيَّهُ، حَتَّى ضَرَبَ النَّاسُ بِعَطَنٍ ". وَقَالَ هَمَّامٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " فَنَزَعَ أَبُو بَكْرٍ ذَنُوبَيْنِ ".
Абдураҳмон ибн Шайба менга айтди, Абдураҳмон ибнул-Муғира бизга айтди, отасидан, Мусо ибн Уқбадан, Солим ибн Абдуллаҳдан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен одамларни бир майдонда тўпланган ҳолда кўрдим. Абу Бакр турди ва бир ёки икки челак (сув) тортди, унинг тортишида заифлик бор эди — Аллаҳ уни мағфират қилсин. Сўнг уни Умар олди, у унинг қўлида катта челакка айланди. Мен одамлар ичида уинг ишини (шундай моҳирона) қилувчи бир доно (абқарий)ни кўрмадим, токи одамлар (туяларини суғориб) қўноқ жойга (сувлоққа) қўнди». Ҳаммом Абу Ҳурайрадан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Абу Бакр икки челак тортди», деди.