حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا تَقُولُونَ فِي هَذَا ". قَالُوا حَرِيٌّ إِنْ خَطَبَ أَنْ يُنْكَحَ، وَإِنْ شَفَعَ أَنْ يُشَفَّعَ، وَإِنْ قَالَ أَنْ يُسْتَمَعَ. قَالَ ثُمَّ سَكَتَ فَمَرَّ رَجُلٌ مِنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ " مَا تَقُولُونَ فِي هَذَا ". قَالُوا حَرِيٌّ إِنْ خَطَبَ أَنْ لاَ يُنْكَحَ وَإِنْ شَفَعَ أَنْ لاَ يُشَفَّعَ، وَإِنْ قَالَ أَنْ لاَ يُسْتَمَعَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذَا خَيْرٌ مِنْ مِلْءِ الأَرْضِ مِثْلَ هَذَا ".
Иброҳим ибн Ҳамза, Ибн Абу Ҳозимдан, у отасидан, у Саҳлдан ривоят қилади: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдидан ўтди. У: «Бу (киши) ҳақида нима дейсизлар?» дедилар. Улар: У муносибки, агар (қизга) совчилик қилса, никоҳлансин; агар шафоат (воситачилик) қилса, шафоати қабул қилинсин; агар гапирса, эшитилсин, дедилар. (Саҳл) айтди: Сўнг у киши сукут қилдилар, шунда мусулмонларнинг камбағалларидан бир киши ўтди. У: «Бу (киши) ҳақида нима дейсизлар?» дедилар. Улар: У муносибки, агар совчилик қилса, никоҳланмасин; агар шафоат қилса, шафоати қабул қилинмасин; агар гапирса, эшитилмасин, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу (камбағал киши) ер тўлдани мана бунақа (бой) одамдан яхшироқдир» дедилар.