حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَا لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ يَقُولُ حِينَ يَأْتِي أَهْلَهُ بِاسْمِ اللَّهِ، اللَّهُمَّ جَنِّبْنِي الشَّيْطَانَ، وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا، ثُمَّ قُدِّرَ بَيْنَهُمَا فِي ذَلِكَ، أَوْ قُضِيَ وَلَدٌ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْطَانٌ أَبَدًا ".
Саъд ибн Ҳафс, Шайбондан, у Мансурдан, у Солим ибн Абул Жаъддан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар бирингиз ўз аҳлига (хотинига) келувчи (яқинлик қилувчи) бўлганида: Бисмиллаҳ, Аллаҳим, мени шайтондан узоқлаштир ва бизга ризқ қилган нарсангни шайтондан узоқлаштир, деса, сўнг улар орасида шунда (фарзанд) тақдир қилинса ёки бола (қарор) қилинса, унга ҳеч қачон шайтон зарар етка олмайди» дедилар.