حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ كَانَ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ مَقْدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، فَكَانَ أُمَّهَاتِي يُوَاظِبْنَنِي عَلَى خِدْمَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَخَدَمْتُهُ عَشْرَ سِنِينَ، وَتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا ابْنُ عِشْرِينَ سَنَةً، فَكُنْتُ أَعْلَمَ النَّاسِ بِشَأْنِ الْحِجَابِ حِينَ أُنْزِلَ، وَكَانَ أَوَّلَ مَا أُنْزِلَ فِي مُبْتَنَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِزَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ، أَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهَا عَرُوسًا، فَدَعَا الْقَوْمَ فَأَصَابُوا مِنَ الطَّعَامِ، ثُمَّ خَرَجُوا وَبَقِيَ رَهْطٌ مِنْهُمْ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَطَالُوا الْمُكْثَ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ وَخَرَجْتُ مَعَهُ لِكَىْ يَخْرُجُوا، فَمَشَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَشَيْتُ، حَتَّى جَاءَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ، ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ، حَتَّى إِذَا دَخَلَ عَلَى زَيْنَبَ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ لَمْ يَقُومُوا، فَرَجَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَجَعْتُ مَعَهُ، حَتَّى إِذَا بَلَغَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ، وَظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا، فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ قَدْ خَرَجُوا فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ، وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ.
Яҳё ибн Букайр, Лайсдан, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келган пайтда ўн яшар бола эди. Оналарим (она томон аёлларим) мени Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга хизмат қилишга давомий (жалб) қилардилар, мен унга ўн йил хизмат қилдим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганда мен йигирма яшар эдим. Мен ҳижоб (ҳукми) нозил бўлган пайтда унинг ишини одамларнинг энг билувчиси эдим. Ҳижобнинг нозил бўлгани энг биринчи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайнаб бинти Жаҳш билан қовушган (куни)да эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан куёв бўлиб тонг оттирдилар, қавмни (таомга) чақирдилар, улар таомдан едилар, сўнг чиқдилар, улардан бир гуруҳ Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида қолди ва узоқ ўтириб қолди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб чиқдилар, мен ҳам у билан чиқдим, токи улар ҳам чиқсин деб. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам юрдилар, мен ҳам юрдим, то Оиша ҳужрасининг остонасига келгунча. Сўнг улар чиқди деб ўйлаб, қайтдилар, мен ҳам у билан қайтдим, то Зайнабнинг олдига киргунча — мана улар ўтирибди, турмаган. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтдилар, мен ҳам у билан қайтдим, то Оиша ҳужрасининг остонасига етганида, улар чиқди деб ўйлаб, қайтдилар, мен ҳам у билан қайтдим — мана улар чиқиб кетибди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мен билан ўзлари орасига пардани тортдилар ва ҳижоб нозил қилинди.