حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَنَسًا، قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِالْحِجَابِ كَانَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ يَسْأَلُنِي عَنْهُ، أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا بِزَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِالْمَدِينَةِ، فَدَعَا النَّاسَ لِلطَّعَامِ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ، فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَلَسَ مَعَهُ رِجَالٌ بَعْدَ مَا قَامَ الْقَوْمُ، حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَشَى وَمَشَيْتُ مَعَهُ، حَتَّى بَلَغَ باب حُجْرَةِ عَائِشَةَ، ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعْتُ مَعَهُ، فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ مَكَانَهُمْ، فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ الثَّانِيَةَ، حَتَّى بَلَغَ باب حُجْرَةِ عَائِشَةَ فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ، فَإِذَا هُمْ قَامُوا، فَضَرَبَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ سِتْرًا، وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Яъқуб ибн Иброҳимдан: Менга отам, у Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан айтиб берди: Анас айтди: Мен ҳижоб (ҳукми) ҳақида одамларнинг энг билувчисиман, Убайй ибн Каъб мендан у ҳақда сўрар эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайнаб бинти Жаҳш билан куёв бўлиб тонг оттирдилар, у киши унга Мадинада уйланган эдилар. У киши кун кўтарилганидан кейин одамларни таомга чақирдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирдилар, у киши билан — қавм тургандан кейин ҳам — бир неча эркак ўтириб қолди, то Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тургунларигача. У киши юрдилар, мен ҳам у билан юрдим, то Оиша ҳужраси эшигига етгунча. Сўнг улар чиқди деб ўйлаб, мен у билан қайтдим — мана улар ўз ўрнида ўтирибди. У киши қайтдилар, мен ҳам у билан иккинчи марта қайтдим, то Оиша ҳужраси эшигига етгунча. У киши қайтдилар, мен ҳам у билан қайтдим — мана улар туриб (кетибди). У киши мен билан ўзлари орасига парда тортдилар, ва ҳижоб (ояти) нозил қилинди.