حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ جَمِيلَةَ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Сулаймон, Ҳаммоддан, у Айюбдан, у Икримадан ривоят қилади: Жамила (ҳақида) — деб ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ جَمِيلَةَ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Сулаймон, Ҳаммоддан, у Айюбдан, у Икримадан ривоят қилади: Жамила (ҳақида) — деб ҳадисни зикр қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Шуъбадан, у Сулаймондан — яъни аш-Шайбонийдан —, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у Маймунадан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хумра (кичик бўйра) устида намоз ўқир эдилар.
у Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Фатҳ йили чиқди. Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилди).
(Бу ҳадис) Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ўз ривоятида: «яъни Муовияни (назарда тутди)» деди.
Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — ҳижомат қилдирди ва — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.
. Ҳажжож: Бизга Ҳаммод, у Айюб, Қатода, Ҳишом ва Ҳабибдан, улар Ибн Сийриндан, у Салмондан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилди), деди.