حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ، نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا، بِلَيَالٍ فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْهُ أَنْ تَنْكِحَ، فَأَذِنَ لَهَا، فَنَكَحَتْ.
Яҳё ибн Қазаъа, Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Мисвар ибн Махрамадан ривоят қилади: Субайъа Асламия эри вафот этганидан бир неча кеча кейин туғди (нифосли бўлди). У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, ундан турмуш қуришга изн сўради, у унга изн берди, у турмуш қурди.