حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَابْنَ، عَبَّاسٍ اجْتَمَعَا عِنْدَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهُمَا يَذْكُرَانِ الْمَرْأَةَ تُنْفَسُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عِدَّتُهَا آخِرُ الأَجَلَيْنِ . وَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَدْ حَلَّتْ . فَجَعَلاَ يَتَنَازَعَانِ ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا مَعَ ابْنِ أَخِي - يَعْنِي أَبَا سَلَمَةَ - فَبَعَثُوا كُرَيْبًا - مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ - إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ قَالَتْ إِنَّ سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ وَإِنَّهَا ذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَتَزَوَّجَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ал-Аназий ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилиб деди: Мен Яҳё ибн Саидни эшитдим, менга Сулаймон ибн Ясор хабар бердики, Абу Салама ибн Абдурраҳмон ва Ибн Аббос Абу Ҳурайранинг олдида йиғилиб қолдилар; улар эри вафотидан бир неча кеча кейин туққан (нифос кўрган) аёл ҳақида гаплашардилар. Ибн Аббос: «Унинг иддаси икки муддатнинг охиргиси (яъни узунроқи)» деди. Абу Салама эса: «У ҳалол бўлди (туғган билан)» деди. Улар бу ҳақда тортиша бошладилар. (Сулаймон) деди: Абу Ҳурайра: «Мен жияним (ука)м биланман» — яъни Абу Салама билан — деди. Сўнг улар Курайбни — Ибн Аббоснинг озодини — Умму Саламага, ундан буни сўраш учун юбордилар. У уларга қайтиб келиб хабар бердики, Умму Салама: «Субайъа ал-Асламия эри вафотидан бир неча кеча кейин туғди (нифос кўрди) ва буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди, у унга турмушга чиқишни буюрди» деди.