5402-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَهْدَتْ خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ضِبَابًا وَأَقِطًا وَلَبَنًا، فَوُضِعَ الضَّبُّ عَلَى مَائِدَتِهِ، فَلَوْ كَانَ حَرَامًا لَمْ يُوضَعْ وَشَرِبَ اللَّبَنَ، وَأَكَلَ الأَقِطَ.
Муслим ибн Иброҳим, Шуъбадан, у Абу Бишрдан, у Саиддан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Холам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга калтакесаклар, қурут ва сут ҳадя қилди. Калтакесак у кишининг дастурхонига қўйилди. Агар у ҳаром бўлганида, қўйилмас эди. У киши сутни ичдилар ва қурутни едилар, деди.